Zondag 3 geeft seizoen kleur na thriller bij RODA

Roda´23 7-Sporting Martinus 3 4-5

AMSTELVEEN/BOVENKERK – Liverpool won in 2005 de Champions League door met strafschoppen het grote AC Milan te verslaan. In de rust keken de Engelsen toen tegen een 3-0 achterstand aan. Ook bij de derby Roda´23 7-Sporting Martinus 3 was dit de score bij de thee. Maar net als The Reds liepen de Martinianen afgelopen zondag winnend het veld af. De roodgelen hadden er geen verlenging en penalties, maar slechts een heroisch gevecht in de tweede helft voor nodig: 4-5.

Het was niet de eerste keer dat een derby, waarin ondergetekende meespeelde, zo een bizar scoreverloop kende. Vier jaar geleden dacht de zondag 3 (toen het vierde) bij een 3-0 voorsprong met nog een half uur op de klok, de buit binnen te hebben. Alleen de groenen uit Bovenkerk trokken destijds met 5-4 wel aan het langste eind. Of het toen lag aan een paar slippertjes van toenmalige sluitpost El Qasha Amri blijft nog steeds de vraag.

Eén ding is zeker. Zondag nam het derde revanche voor dit debacle. Dat dit tegen een ander team van RODA gebeurde maakte het echt niet minder mooi. Het wordt er alleen maar prachtiger op dat het met dezelfde cijfers gebeurde. ,,Mijn dag kan niet meer stuk. Nooit meer naar huis!’’, schreeuwde spits Markus Monnikendam na afloop nadat hij met een meter bier de kleedkamer inliep. ,,Iedereen gaat zo mee de kantine in’’ voegde hij eraan toe. Jordy Inden antwoordde met:,,Nee ik moet zo nog huiswerk maken.’’ Markus volgde al snel met: ,,De antwoorden staan ook op het internet.’’

Dus ook Jordy moest eraan geloven. Niet met een goudgele rakker, maar met een bruinkleurig koolzuurhoudend frisdrankje. Bier of geen bier, hij verdiende het om er bij te zijn. Hij was namelijk met twee belangrijke treffers, de 3-3 en de 4-4, een van de doorslaggevende spelers in deze wedstrijd in deze derby.

Toch had deze editie van Roda-Martinus lang niets weg van een derby. De zondag 3 was in de eerste helft onder de indruk van het ‘positiespel’ van de thuisploeg. De Martinianen keken er alleen maar naar alsof ze tegen een damesteam van Playboy-goeroe Hugh Heffner aan het voetballen waren. De strijd en de wil om te winnen ontbrak. RODA, eerder dit seizoen al met 7-2 te sterk op Sportpark Overburg, liep dan ook na een halfuur al uit naar een 3-0 voorsprong. De harde wind speelde hierbij een belangrijke rol. Huidig doelwacht Nick Japin werd vooral bij de 2-0 verrast door de natuur.

In de rust alom teleurstelling. Markus pepte de boys op. ,,Mannen speel alsof het 0-0 staat en laten we er fris in gaan’’, waren een paar van zijn woorden. Het hielp want na de rust stond er een heel ander Martinus binnen de lijnen. Voor elke millimeter werd er gevochten en bij RODA tikten ze de bal achterin al lachend rond. De roodgelen raakten hierdoor geprikkeld, hadden de wind nu wel mee en stoorden vroegtijdig de opbouw van de Bovenkerkers. RODA kwam er niet meer uit en Martinus won bijna elk duel. De 3-1, een indraaiende hoekschop van El Qasha, bleef dan ook niet lang uit. En ook de 3-2, een goal van Markus na een assist van ondergetekende, volgde kort daarop. Ook hierna bepaalde Martinus het spel echter liet de gelijkmaker op zich wachten.

Inmiddels was pinchhitter – zo noemde RODA hem – Elmar van der Bruggen het veld ingekomen. Hij zag dat uitblinker Jordy wel de 3-3 op het scorebord aantekende, maar ook dat RODA acht minuten voor tijd na hun enige kans in de tweede helft weer op voorsprong kwam. De groenen juichtten alsof ze voor het eerst niet naar bed hoefden nadat ze Ernst, Bobby en de rest hadden gekeken. Een programma dat overigens prima pastte bij de gemiddelde leeftijd van de RODA-boys. Sorry Jorrit.
Dit pikte Martinus niet. RODA was nog nat van de voorsprong, maar werd weer droog nadat Jordy met een heerlijke volley uit de lucht de 4-4 erin legde. Een mooie uitslag na een 3-0 achterstand. Het werd nog mooier, want onze pinchhitter Elmar (dank je wel RODA) ontsnapte twee minuten voor tijd uit de verdediging en plaatste de bal netjes achter de RODA-keeper: 4-5.

Niet veel later floot de goedleidende scheids voor het einde. Het Martiniaans gejuich was tot aan Sportpark Overburg te horen. En de Rodianen lagen verslagen en huilend op de grond of werden getroost door pappie en mammie. RIAGG Amstelveen scheen maandagochtend overuren te draaien om de RODA-boys van professionele hulp te voorzien.

Voor Martinus was de overwinning broodnodig in een moeizaam seizoen qua prestaties en bemanning. Maar de grijze middenmotor die wij op dit moment zijn heeft zondag weer een hoop kleur gekregen. Deze winst is een enorme opsteker en het derde staat te popelen om het seizoen met nog acht wedstrijden voor de boeg succesvol af te sluiten. Volgende week een vrije zondag en op 23 februari staat de thuiswedstrijd tegen het Aalsmeerse RKAV op het programma. Bij een overwinning gaat Martinus over RKAV heen op de ranglijst.
Justin C. Rombeen

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

‘Ik heb het gevoel dat het nu pas begint’

Door justin crombeen

bussum – Hij is 64 jaar en nadert dus de pensioenleeftijd. Zo voelt hij het echter niet. Met zijn show ‘Time-out!’ treedt hij in april op in Parijs. Een gloednieuwe start voor televisie- en theatermaker Ivo Niehe. ,,Ik heb het gevoel dat het nu pas gaat beginnen.”

Maar zaterdag staat hij eerst gewoon op de bühne van Spant! in Bussum en komende woensdag in het Larense Singer Theater.
Om de twee uur kijkt hij in zijn klassiek ingerichte werkruimte aan de Brediusweg in Bussum even op de website van Spant! hoe het met de kaartverkoop gaat. ,,Het gaat goed! Alleen de balkonplaatsen zijn nog niet uitverkocht. Dat is het leuke aan theater. Mensen beslissen op het laatste moment om te gaan”, vertelt ‘mister Tv Show’ enthousiast.
De optredens in ’t Gooi zijn de laatste van zijn tournee door het land. Toch wel speciaal volgens de man die misschien wel honderden beroemdheden in binnen- en buitenland aan de tand heeft gevoeld. ,,Leuk om in je omgeving bijna af te sluiten. Het voelt echt als twee thuiswedstrijden. Er is niets prettiger dan twee minuten rijden en er zijn. Even eten bij Nick, dan de straat over naar Singer. Het voelt ook niet als werk.”
De twee theaters hebben volgens Niehe ieder hun eigen charme. ,,In Spant! werd vroeger veel televisie gemaakt zoals ‘In de hoofdrol’ met Mies Bouwman. Maar ook wij hebben daar twee jaar gezeten voor de opnames van de ‘Tv show’. Gek dat dat niet meer gebeurt. Daar zouden ze echt actiever in moeten zijn. Want a) het is in de buurt van Hilversum en b) is het een buitengewoon geschikt podium. Van beneden in de zaal kon de gast zo naar de bühne lopen, dat was prachtig. Singer is weer totaal anders. Het is altijd een droom om daar te spelen. Ik hou van de romantiek van Singer.”
‘Time-out!’ is Niehes eerste theatershow die vanwege het succes aan zijn tweede seizoen bezig is. De show bestaat uit twee delen. ,,Voor de pauze komen er heel herkenbare onderwerpen aan bod zoals de alzheimer van mijn vader. Hier gaat het echt over het waarom. Waarom is de schepping niet perfect? Waarom van die verschrikkelijk slechte muziek op begrafenissen? Waarom kan een octopus voorspellen? Na de pauze gaat het over het antwoord op deze levensvragen. En die zitten voor mij in het leven van Yves Montand. Dat is voor mij de levensles, die je ervan kan leren. Een hele unieke vorm. Het theater toveren we even twintig minuten om in een bioscoop. Op het grote scherm speelt Liesbeth List de rol van Montands eerste liefde Edith Piaf en Monique van der Ven zijn echtgenote Simone Signoret.”
Binnenkort mag hij dit verhaal ook in Parijs op het podium vertellen. ,,We gaan daar eerst een hele grote première doen. Daarna gaan we kijken of de show in Frankrijk toekomst heeft. Ook is het nog de vraag of ik het kan combineren met mijn televisiewerk.”
Een schitterende kans dus voor de Tros-presentator. ,,Uniek dat je daar mag spelen. Het kan ook totaal je Waterloo worden, want het publiek in Parijs is zo chauvinistisch als het maar kan. Ze zijn daar heel enthousiast, hoewel Montand al een jaar of twintig dood is. Bovendien ben ik de laatste die hem voor zijn dood heeft geïnterviewd.”
Niehe is een groot bewonderaar van de Franse acteur en zanger. ,,Het feit dat je geen school hebt gevolgd, dat je in de allerslechtste buurt van Marseille bent opgegroeid, maar dat je wel gewoon huisvriend van de Kennedy’s wordt, de mooiste vrouwen aan je kunt binden, een derde van het land dat je als president wil en er een relatie op na houden met Marilyn Monroe. Niet te beschrijven.”Theater maken
In het theater is Niehe aan een nieuw leven begonnen. ,,Hier leer ik elke avond. Krankzinnig eraan is dat het zo snel is gegaan. Normaal doe je er tien jaar over om op een groot podium te komen. Na zes maanden stond ik al in de Koninklijke Schouwburg van Den Haag. Daar hebben de grootsten van Nederland gestaan, zoals Johnny Kraaikamp en Ko van Dijk. En nu mocht ik opeens.”
Naast leergierig is de Bussumer ook erg kritisch op zichzelf. ,,Ik dacht dat het steengoed was, dat eerste optreden. Als je het nu terugziet denk je van man. Het geweldige eraan was het ongelofelijke enthousiasme waarmee ik alles deed. Dat is normaal niet mijn karakter.”
Het duurt volgens hem ook wel een poos voordat een show echt perfect is. ,,Ik snap niet dat je na tien try-outs al een première durft te doen. Ik doe ‘Time out!’ nu bijna voor de honderdste keer en ik zie nu pas een voorstelling die staat.”
Om een show op televisie net zo leuk te maken als in het theater, dat is volgens Niehe nog moeilijker. ,,Je krijgt het niet voor elkaar. Ik schrik ervan hoe minder het op tv is. ,,Eén man op het toneel zoals bij Youp van ’t Hek, dat werkt. Als er meer elementen voorbijkomen zoals een band of een film is het lastig. Eigenlijk heb je dan continu een totaalshot nodig. Anders voel je niets wat er die avond op het toneel gebeurt.”

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

‘Ik kan nog over straat’

Door justin crombeen

 

Hilversum heeft er weer een wereldkampioen bij. De 25-jarige Erwin Pauëlsen heeft afgelopen zondag in Duitsland het WK Kolonisten van Catan gewonnen. Dit is een bordspel waarbij het doel is een eiland te koloniseren en waar slim bouwen en handelen zorgen voor de overwinning.

Hoe zit het wereldkampioenschap Kolonisten van Catan in elkaar?

,,Het is een toernooi met 56 deelnemers uit 28 verschillende landen van Singapore tot Italië. Ik was dit jaar de enige Nederlander. Het toernooi duurde drie dagen. De vrijdag was de aankomstdag, de zaterdag is de dag van de voorrondes en de zondag is de finaledag. Het kampioenschap vond dit jaar voor het eerst plaats in Kasteel Wildenstein. Een hele sfeervolle locatie. Het spel is trouwens erg bekend, maar het toernooi nog niet.´´

Erwin je bent nu wereldkampioen geworden. Maak je daar nou indruk mee op de dames?

,,Niet echt. Ze vinden het natuurlijk wel leuk dat je wereldkampioen bent geworden, maar indruk maken bij de dames met een bordspel zit er niet in.´´

Je hebt onder andere een reis naar Florida, gevolg door een achtdaagse cruise naar de Caribean, gewonnen. Wie neem je mee?

,,Daar ben ik nog niet helemaal uit, maar ik denk dat ik mijn broer Dennis meeneem. Hij ging in eerste instantie mee voor de gezelligheid, maar ook al snel voor het toernooi. Ik heb met hem strategieën besproken en hij heeft mijn tegenstanders geanalyseerd.´´

Kun je als wereldkampioen eigenlijk nog wel normaal over straat?

,,Hier in Hilversum nog wel. De spelers en toeschouwers op het toernooi vonden het wel bijzonder. Na afloop van toernooi kochten de deelnemers spellen en velen vroegen of ik hun nieuwe spel even wilde aanraken. Iedereen noemde mij ook ´champion´.´´

Heb je naast de ´Kolonisten van Catan-sport´ nog wel tijd voor andere zaken?

,,Tuurlijk. Mijn sociale leven is het allerbelangrijkst. Ik speel veel bordspellen met mijn vrienden. Dat vind ik gezelliger dan bijvoorbeeld een film kijken. Bovendien zit ik in het laatste jaar van de HBO-studie Communicatiemanagement in Utrecht en momenteel loop ik stage bij Dudok Wonen in Hilversum.´´

Is er eigenlijk tijd voor grappen tijdens het toernooi of is het meer een serieuze aangelegenheid?

,,Ik begon het toernooi lekker vrijuit met het plan om tegen de besten van de wereld te spelen. Op de dag van de voorrondes ben ik ook gewoon grapjes gaan maken toen kon het nog. Op de finaledag was ik wel zenuwachtig. Als je beseft dat je in de finale zit en er staan dertig mensen om je tafel heen te kijken, ben je veel serieuzer.´´

Wat zijn je toekomstplannen met het spel?

,,Ik wil over twee jaar in de Verenigde Staten mijn titel verdedigen. Mijn vrienden zeggen dat ik een boek moet schrijven over de Kolonisten van Catan. Dit omdat ik altijd kritisch ben op de strategie-aanwijzingen van het spel, die op het internet te vinden zijn. Ook lijkt het me leuk een bordspel te maken dat goed verkoopt en waar handel, strategie en variatie aan bod komen.´´

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Nieuws

Koffiedrinken tussen de BN’ers

Door justin crombeen

 

hilversum – Vanuit het hele land komen mensen naar Hilversum om in koffietent BarBoon BN’ers te spotten. Het is de plek waar de kopstukken van het mediapark tijdens de lunch even tot rust kunnen komen.

Rob Stenders, Martijn Krabbé en Astrid Joosten. Ze komen hier bijna allemaal. Wat ze eten of drinken blijft een geheim. ,,Hetzelfde als jij en ik”, verklapt manager Helen Spakman (50). Zij opende BarBoon tweeënhalf jaar geleden op het mediapark en zag daarmee een droom werkelijkheid worden.
Bijna alles binnen de lunchroom – houten tafels, boomstronken, die dienen als stoelen, en biologisch afbreekbare verpakkingen – komt uit de natuur. ,,We streven ernaar om biologische producten te gebruiken en te leveren.”
De tent oogt als een echt rustoord. De presentatoren, producenten en andere mediagoeroes laden zich hier weer op voor de rest van hun werkdag. ,,Even een andere omgeving, even weg van de camera’s, even weg van alles. Ze kunnen hier de stress ontlopen”, geeft Spakman aan.
De sfeer in BarBoon beschrijft zij als heel gemoedelijk. ,,Gerard Joling komt vaak even een bakkie doen en een praatje maken. De productieteams houden hier vaak besprekingen over de uitzendingen. Ze zijn heel open en vertellen vaak van alles. Bijvoorbeeld over hoe het met de kijkcijfers gaat.”
Bezoekers voelen zich dan ook echt thuis in de biologische koffiezaak. ,,De cast van ‘Goede Tijden, Slechte Tijden’ was hier gezellig aan het lunchen met zijn allen. Acteur Bing Mauricius vroeg toen aan mij of ik nog servetten had en liep naar de keuken. Ik keek even niet en opeens stond hij lekker zijn handen te wassen in een kan met water en muntbladeren. Die is natuurlijk hier niet voor bedoeld. Prachtig.”
Ook als het treintje van Hillywoodtours – het kijkje achter de schermen van het mediapark voor toeristen – voor de deur langsrijdt, levert dat weer grappige verhalen op.,,De gids roept vaak om dat ik de tante of zus van een bekende Nederlander ben, terwijl dat natuurlijk helemaal niet zo is.” Na afloop van de tour brengen de nieuwsgierigen vaak nog even een bezoekje aan BarBoon. ,,Ze komen hier van heinde en ver om BN’ers te spotten. Bovendien staat het hier ’s avonds voor de deur, tijdens de opnames van ‘Idols’, vaak vol met gillende meiden die een glimp hopen op te vangen van Gordon.”
Ook na sluitingstijd is de zaak van Spakman nog druk bezet. ,,We huren de tent vaak af aan productieteams en aan het eind van het jaar houden veel omroepen hier hun kerstborrels.”

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Dankzij hulp aan Mozambique bij beste tien

Door justin crombeen

 

hilversum – Tien jongeren uit Noord-Holland met heldenverhalen maken vanmiddag kans op de titel Jonge Held van Noord-Holland 2010, een idee van jongerenbeweging The Movement om deze groep in een positief daglicht te stellen. De Hilversumse Emma Rem (17) is genomineerd vanwege haar hulp aan de bouw van een school in Mozambique.

Dag Emma, hoe is The Movement bij jou gekomen?
,,De cameraploeg van The Movement kwam op straat twee vriendinnen uit mijn voetbalteam tegen en die prezen mij aan. Een maand geleden kreeg ik een mail dat ik bij de beste twintig zat en uiteindelijk dus bij de beste tien.”
Vanwege je hulp in Mozambique?
,,Ja, ik heb samen met zestien andere jongeren uit Hilversum daar geholpen met de start van de bouw van een school, midden op het platteland. Ook heb ik schoongemaakt in weeshuizen en gaf ik de kinderen daar extra aandacht.”

En vertel, vond je het bouwen moeilijk?
,,Toen we daar aankwamen was er alleen een open veld met gras en onkruid. Dat was even schrikken. Met hakmessen en zeisen hebben we toen het onkruid weggehaald. Daarna zijn we heel lang bezig geweest met funderingen graven. Gezellig, maar ook zwaar.”

Hoe ben je daar beland?
,,Via verschillende kerken in Hilversum konden we ons aanmelden voor een werkreis van Livingstone reizen. We mochten kiezen uit meerdere landen en Mozambique sprak ons het meest aan. Voor het project moesten we van tevoren wel 30.000 euro inzamelen. Door onder andere kerstbomen en oliebollen te verkopen hebben we zelfs 40.000 euro bij elkaar gekregen. Van het geld hebben we onder andere speelgoed gekocht voor de weeskinderen.”

Wat voor indruk heeft het land op je gemaakt?
,,Het is heel primitief daar. Mensen lopen uren voor een waterbron. De huizen zijn heel klein. De verhalen over de weeskinderen waren heftig. Er zat een kind bij dat als enige een busongeluk had overleefd. Je beseft wel dat je het in Nederland heel goed hebt als je dit meemaakt.”

Vanmiddag is de uitreiking in Haarlem. Ben je zenuwachtig?
,,Niet echt. De verhalen van de genomineerden uit andere gemeenten zijn ook prachtig. Dus als zij winnen kan ik ermee leven.”

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Taxi 19000 snorder van mediapark

Door justin crombeen
 

hilversum – Het begon 35 jaar geleden met rijden voor de NOS. Al snel volgden andere omroepen. Taxi 19000 op het mediapark brengt BN’ers meestal op tijd in de uitzending.

Het bedrijf zag het levenslicht door de inmiddels overleden Jan de Zeeuw. Directeur Peter Blank en Astrid Boele zwaaien nu de scepter.
Boele, twaalf jaar werkzaam bij het bedrijf, kan de verhalen van De Zeeuw nog goed voor de geest halen. ,,We reden ook veel met een cameraman tijdens sportwedstrijden. Jan reed jaren terug bij de Dam tot Damloop voor de stoet uit. Hij moest afbuigen voor de finish en de Belg, die op kop liep, ging achter hem aan. De overwinning kon hij op zijn buik schrijven.” De Zeeuw was niet te beroerd om ook ’s nachts eropuit te gaan. ,,Hij reed een keer in zijn pyjama helemaal naar Friesland voor een spoedrit.”
De chauffeurs reden in de beginperiode in een bordeauxrood Mercedes-model uit 1972. Een van hun eerste ritjes was voor het programma ‘In de Hoofdrol’ met Mies Bouwman.
In al die jaren hebben ze veel BN’ers van en naar de studio gebracht. Wie dat zijn mag het bedrijf vanwege de privacy niet zeggen. Boele: ,,Ik mag wel vertellen dat ik, tijdens een rit, soms heel intieme gesprekken met ze heb over onder andere de kinderen of een scheiding.”
Bij tijd en wijle haalt het bedrijf ook beroemdheden uit het buitenland op. ,,Wel minder hoor. Daar komt steeds vaker een limousine voor aan te pas.”
Het komt ook wel eens voor dat de chauffeurs een gast niet op tijd in de studio krijgen. ,,Met dit weer zeker. Bij radioprogramma’s is het geen probleem. Dan bel je dat het wat later wordt. Bij live- uitzendingen voor televisie is het lastiger. En Hilversum is niet echt verkeersvriendelijk. Gelukkig weten we de sluipweggetjes.”
Pas sinds juni betrekt het taxibedrijf een ruimte in het pand van het informatiepunt, tegenover Beeld en Geluid. ,,We zaten daarvoor in Bussum. Maar toen we de kans kregen om dit pand te huren was de keuze snel gemaakt. Een ideale plek. Je kan iedereen hier langs zien lopen en alles in de gaten houden. Zo reed laatst een taxi van een ander bedrijf hier vol tegen een paaltje aan.”

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Van bobotie naar boerenkool met worst

Door justin crombeen

hilversum – Polders, grachten en boerenkool met worst. Voor Jan van Wyk is het allemaal nieuw. Hij is een van de elf Zuid-Afrikaanse leerkrachten die tot en met zaterdag voor een studiebezoek in Nederland is. Ook een kijkje binnen de Hilversumse Van Leeuwenhoekschool stond voor hem op de agenda.

Het bezoek is onderdeel van een uitwisselingsprogramma tussen Nederlandse – zij waren in het voorjaar al in Zuid-Afrika – en Zuid-Afrikaanse leraren. Tijdens hun verblijf in Nederland bezoeken de Zuid-Afrikanen onder andere het Zuiderzeemuseum en Amsterdam.
Voor de 32-jarige Van Wyk is het allemaal één groot avontuur. ,,Je weet niet wat je kan verwachten en hoe je wordt ontvangen. Gelukkig begrijpen ze mijn taal”, vertelt hij in het Afrikaans. De rekenleraar was voorheen nooit in een vreemd land geweest.
Komend van een school in het dorpje Montagu kijkt Van Wyk dus zijn ogen uit in Nederland. Het rechts rijden viel hem meteen al op en zondag was Van Wyk op de Wallen in Amsterdam. Van hem mogen ze deze plek wel verbieden. ,,Ik vind het niet goed dat iedereen maar bij die vrouwen langs kan komen.”
Na vier dagen in Nederland stond Van Wyk al voor de klas. Via een digitaal schoolbord, iets wat in zijn eigen land nauwelijks denkbaar is, legt hij rekensommen uit aan groep 8-leerlingen. Van Wyk heeft er geen moeite mee en wekt de indruk er al jaren mee te werken.
Één voor één roept hij de kinderen naar voren de sommen op het bord uit te leggen. ,,Ze durven hier wel meer voor de klas te staan. In Zuid-Afrika is dat minder”, valt Van Wyk op. Niet zo gek als je bedenkt dat een klas in Zuid-Afrika al gauw vijftig leerlingen telt.
Door de grote klassen is er minder tijd om de leerlingen persoonlijke aandacht te geven. In de school waar de Zuid-Afrikaan lesgeeft zijn docenten die nog extra hulplessen geven, maar op veel andere Zuid-Afrikaanse scholen is dat niet het geval. Bovendien zitten in elke klas wel kinderen van wie de ouders een drank- of drugsprobleem hebben.
Ondanks deze problemen laten de kinderen zich niet uit het veld slaan. ,,Ze zijn vaak vrolijk en je ziet dat ze genoeg kwaliteiten hebben”, vertelt leraar Gert-Jan Vos die in het voorjaar in Montagu was. Het uitwisselingsproject brengt beide werelden dichter bij elkaar. Vos: ,,Het contact met de kinderen is prachtig. Als je de middelen ziet waarmee ze het moeten doen, dan zijn wij wat meer verwend.”

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cultuur